Het bedrijf · Eindhoven

Een fabriek in de linnenstad

De geschiedenis van Van Dissel verbindt de Eindhovense textielindustrie met het linnen dat in gezinnen werd gebruikt en bewaard.

Weven, bleken, afwerken

De historische bedrijfstakstudie Vlas- en linnenindustrie plaatst Van Dissel tussen de linnenbedrijven die rond Eindhoven groeiden. De overgang naar fabrieksmatige productie verliep naast een blijvende waardering voor handgeweven damast. Bij Van Dissel werden ontwerpen van Chris Lebeau volgens die studie tot omstreeks 1925 op handgetouwen uitgevoerd.

Een bijzonder detail uit dezelfde studie: Van Dissel maakte bezwaar tegen een naburige stoomweverij en wasserij. Rook kon het linnen op het bleekveld bevuilen. Zo maakt één bedrijfsgeschil zichtbaar hoe belangrijk de omgeving en de afwerking van de stof waren.

Ontwerp op tafel — en in de keuken

Het assortiment reikte verder dan damasten tafellakens. De aanwinstenlijst van het TextielMuseum noemt onder meer handdoeken, droogdoeken, messendoeken en beddenlinnen van Van Dissel. Daarin komen ontwerpen van Chris Lebeau en Kitty van der Mijll Dekker voor. Een onbekende keukendoek kan dus net zo goed een aanknopingspunt zijn als een feestelijk tafelkleed.

Een korte tijdlijn

• 19e eeuw: de fabriek ontstaat binnen de Eindhovense linnennijverheid.
• Begin 20e eeuw: handweven en ontwerpsamenwerkingen vormen een deel van het bedrijfskarakter.
• 1963: Van den Briel en Verster fuseert volgens de bedrijfstakstudie met Van Dissel; de productie wordt bij Van Dissel geconcentreerd.
• 1971: het TextielMuseum gebruikt dit jaar als sluitingsjaar van de fabriek bij verschillende collectieobjecten.

De geschiedenis verder aanvullen

Deze beknopte geschiedenis maakt onderscheid tussen een ontwerpdatum, de productie van een afzonderlijk object en de levensloop van de onderneming. Voor adressen, medewerkers en latere bedrijfswijzigingen zijn gedateerde stukken nodig. Een rekening, personeelsfoto of verkoopcatalogus kan helpen om de tijdlijn nauwkeuriger te maken.